Tomasz Nawrocki
Bartłomiej Jabłoński
Wprowadzenie teoretyczne
Analiza fundamentalna zajmuje się ekonomicznymi uwarunkowaniami popytu
i podaży na rynku akcji, które powodują wzrost, spadek, lub stabilizację ich cen. Najpopularniejsze z tej klasy analiz są: analiza sprawozdań finansowych oraz różnorodne metody wyceny akcji.
Analiza danych zawartych w sprawozdaniach finansowych jest najważniejszym narzędziem badawczym oceny działalności jednostki gospodarczej i najczęściej przeprowadzana jest w oparciu o trzy podstawowe metody: analizę pionową, analizę poziomą i analizę wskaźnikową.
Analiza pionowa sprowadza się najczęściej do ustalenia i oceny zmian struktury poszczególnych składników aktywów i pasywów w stosunku do ogólnej sumy bilansowej.
Analiza pozioma polega na ustaleniu i ocenie zmian określonych pozycji sprawozdań finansowych w stosunku do ich wielkości za poprzedni okres,
a więc na ustaleniu ich tempa wzrostu.
Natomiast za pomocą analizy wskaźnikowej dokonuje się oceny relacji ekonomicznych, jakie zachodzą pomiędzy wzajemnie wiążącymi się pozycjami sprawozdań finansowych.
Innymi popularnymi narzędziami oceny atrakcyjności inwestycyjnej przedsiębiorstwa są metody wyceny jego wartości. Na potrzeby wyceny spółek notowanych na rynku kapitałowym najczęściej wykorzystywane są metody dochodowe, wśród których najbardziej popularnymi są: metoda zdyskontowanych przepływów pieniężnych (Discounted Cash Flow - DCF) oraz metoda mnożnika cenowo-dochodowego.
